Flashberichten Mei 2020 | Meer Democratie

Flashberichten Mei 2020

Haal de rechtsstaat uit lockdown

De grondwettelijke rechten en vrijheden worden almaar meer beknot en met de voeten getreden. Met de bedoeling om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan werden anti-democratische en ongrondwettelijke maatregelen genomen. De kans is groot dat dit ook na de “lockdown” zo blijft. Het wordt hoog tijd dat de burgers in actie schieten om hun rechten, zoals die overigens in onze grondwet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens zijn vastgelegd, te doen gelden.

Paul bekaert

De Tijd 23-04-2020

 

De politie wordt steeds efficiënter: 'Niemand rijdt nog ongemerkt voorbij'

De politiestaat is duidelijk reeds ver gevorderd. De rechtsstaat wordt afgebouwd. Een feit is pas een misdrijf als de wet dat bepaalt. Een straf geldt alleen als een strafwet ze oplegt. Alleen rechters zijn bevoegd om straffen op te leggen. Wat zien we nu sinds de coronamaatregelen? In werkelijkheid oordeelt en int de politie, die tot nader order geen openbaar ministerie is. De efficiëntie van de politie wordt razendsnel opgedreven. De toepassing van deze big-brothertechnieken is een grove schending van het privéleven en zet de deur wagenwijd open voor misbruik. Waar blijft het protest?

 

Dankzij referendum: meer groen en meer leefbaar...

Door het referendum en dus de inbreng van de Antwerpenaar werd er voor gezorgd dat dit uiteindelijk een groener project zal worden. De werken aan de Oosterweel en de nieuwe Scheldetunnel zullen tien jaar duren. De volledige overkapping van de Ring moet tegen 2037 klaar zijn, zeggen de actiegroepen. 

ATV 3-5-2020

 

In een referendum stemde 87% van de Squamish-leden vóór het ontwerp van het bouwproject. 

Een nieuw huisvestingsproject in Vancouver moet zesduizend nieuwe woningen op de First Nation Reserve-gronden aanbieden. Die reservaatgronden waren oorspronkelijk van de Squamish, een inheemse groep die verdreven werd. Het project moet hen nu hun plek teruggeven.

De Squamish-gemeenschap werd meer dan honderd jaar geleden verdreven van de First Nation Reserve-gronden in Vancouver, een gebied van iets meer dan 10 hectare.

RVRE 

Gazet Van Antwerpen 3-5-2020

 

Liever een haperende justitie dan geen justitie

Dit is volledig ongrondwettelijk. De advocaten Kristiaan Markey en Christian Cauwe benadrukken dat het rechtstreeks innen van coronaboetes door de politie, en dat burgers bij betwisting van de coronaboete op eigen kosten een procedure voor de rechtbank moeten inleiden onaanvaardbaar is. Nog erger is dat de niet-betaalde ­coronaboetes kunnen worden geïnd via de personenbelasting. Dit is volledig ongrondwettelijk. Immers, Artikel 13 van de Grondwet stelt zeer duidelijk: ‘Niemand kan tegen zijn wil worden afgetrokken van de rechter die de wet hem toekent.’ Dat betekent dat iedere burger voorafgaandelijk aan het opleggen van een sanctie moet worden gehoord door een onafhankelijke rechter en verdedigd door een onafhankelijke advocaat.

Voor onze “nepregering” is de grondwet dus een “vodje papier”. Wellicht is het juist daarom een nepregering. Reden genoeg dus om onze nepregering juridisch aan te klagen, wegens overtreding van de grondwet.

Kristiaan Markey en Christian Cauwe, advocaten.

De Standaard 04/05/2020

 

Oosterweelreferendum voor niets?

“Moet de Stad Antwerpen een gunstig advies geven voor een stedenbouwkundige vergunning van de Oosterweelverbinding op het huidige voorziene tracé tussen Zwijndrecht/Linkeroever en Merksem/Deurne?” Dat was de vraag die de Antwerpse bevolking in 2009 op een volksraadpleging met een democratische ‘NEE’ beantwoordde. En toch wordt meer dan tien jaar later precies dat tracé zonder blozen opnieuw door onze strot geramd. De opdracht die Lantis, het vroegere BAM nv, van de Vlaamse regering kreeg blijf ik absurd en erg voorbijgestreefd vinden. Het heeft er alle schijn van dat we echt een nieuwe snelweg door de stad gaan bouwen.

Stijn Wens

GVA 6-5-2020

 

'Deze crisis bewijst: België is een lobbycratie'

De coronacrisis plaatst een spotlicht op de sterktes en zwaktes van ons land, zegt socio-econoom Ive Marx. En de balans is niet positief. “Het beleid wordt op een dienblad aangereikt door lobby’s achter de schermen, terwijl de politiek stuntelt en improviseert.’ Er is een gebrek aan transparantie in de besluitvorming over de crisis. Hij vindt het enorm contraproductief dat de rapporten van de GEES, de groep van tien experts die de Nationale Veiligheidsraad adviseren, niet publiek gemaakt worden. Dat creëert wantrouwen en complottheorieën. Hetzelfde geldt voor de documenten en adviezen van de Economic Risk Management Group, het orgaan voor de economische heropbouw. Mogen we bepaalde adviezen niet zien? Waarom?”

Waar blijft het democratische overleg waar alle burgers aan kunnen deelnemen? Het sociale vereist altijd het adequate en het proportionele. Wat is in mijn sociale omgeving voor mij en de gemeenschap nu passend? Het sociale plaatst mij in mijn relatie tot mijn omgeving en vraagt continue aanpassing, vermits deze verhouding zich continu verandert; want beide kanten zijn onderhevig aan processen van verandering en ontwikkeling. Voor een constructieve ontmoeting tussen beide, is een democratisch proces van dialoog nodig.
De kracht van de democratie is het debat

Het eenzijdig pathogenetisch gerichte medische debat van voornamelijk enkele virologen met grote invloed op de politiek, moet uitgebreid worden met de inzichten van gezondheidswerkers, epidemiologen, ziekenhuisartsen zoals artsen op de intensieve afdeling, infectiologen en kinderartsen, ethici, psychologen, enz., en met de salutogenetische visie op de eigen mogelijkheid van de mens om zich door zijn immuunsysteem tegen bacteriën en virussen te verweren.

Bij Meerdemocratie.be streven we ernaar om zulk een debat mogelijk te maken

Hendrik Dheedene / Ive Marx

De Tijd 09-05-2020

 

Interview Jan Callebaut en Ivan De Vadder

N.a.v. de voorstelling van het boek: Het DNA van Vlaanderen.

Analyse van de Vlaamse politiek a.d.h.v. het parcours van traditionele partijen van 2007 tot nu.

De conclusie van het boek is dat de huidige traditionele partijen falen, met als apotheose de communicatiepolitiek in Coronatijd. Toch trekt geen van beide auteurs ook maar één moment het representatieve, zelfs niet het particratische systeem in twijfel.

Voorbeelden.

Terechte opmerkingen over verkiezingen, het achterhaalde gegeven van partijprogramma’s in het licht van de coalitiecultuur en het onvermogen om partij-overschrijdend beleid te voeren: ‘Verkiezingen dwingen hen tot een schijnvertoning. Ze worden verplicht om een volledig programma aan te bieden, terwijl ze goed ­weten dat er coalities gevormd moeten worden. Het zou eerlijker zijn, mochten partijen zich beperken tot een of twee punten waarvoor ze echt hun kop willen leggen.’ (Callebaut); het overleg­model van Oosterweel moet er ook op federaal vlak komen: ‘Niet meteen onderhandelen over het einde van België, maar wel afspreken hoe de politici met elkaar over een bepaalde doelstelling zullen praten’. (Callebaut)

Dit laatste staat haaks op de volgende uitspraak: ‘Coens lijkt sterk op zijn achterban. Dat is mooi, maar partijen moeten werven en dus ­kiezers weghalen bij andere partijen. Dat doe je beter niet door iemand die op jezelf lijkt.’ (De Vadder). Nog zo een opvatting van de auteurs over ‘de’ politiek: ‘In de ­politiek zijn mensen metaforen voor bekwaamheid’ (Callebaut). (Noot: cursiveringen van mezelf, G.D.B.)

De auteurs zien slechts één oplossing: grote persoonlijkheden vinden om de traditionele partijen uit het slop te halen.

De Vadder merkt op: ‘Als corona onvoldoende blijkt om de tegenstellingen te overstijgen, wat kan het dan wel zijn?’

Ons antwoord: de burger. De burger die de afschaffing eist van de hegemonie van partijbesturen en het coalitiesysteem en directe democratie wil.
Guido De Bruyker